ဦးသန္႕

3rd Secretary-General of the United Nations
In officeNovember 30, 1961 – December 31, 1971
Preceded by
Dag Hammarskjöld
Succeeded by
Kurt Waldheim
Born
January 22, 1909Pantanaw, Burma
Died
November 25, 1974New York City, United States

ျငိရာမဲ့ စီးေျမာျခင္း (သို႕) ကိုယ္မေလ်ာက္တတ္တဲ့လမ္း

ဟိုး ကမၻာဦးကတည္းက
သစ္ရြက္ေတြ
အသံမထြက္ဘဲ ေၾကြၾကတာပါကြယ္

လူ႕ယဥ္ေက်းမႈစတည္ စ ကတည္းက
ပါးနီလွလွေလးေတြဟာ ပန္းျဖစ္ေနတယ္။
ဒါေပမဲ့
ကို္ယ့္လို ခိုး၀ွက္၊ စိတ္အံဆဲြထဲပ်ိဳးၾကဲသူအတြက္
ကိုယ့္ႏွလံုးသားေၾကြသံ အျမန္ႏႈန္းဟာ
လူမသိ သူမသိေတာက္ေလာင္လြန္းလွတယ္။

ခ်မ္းတတ္ရင္ေဆာင္းကို မထိႏွင့္
အို......ေနရယ္
ကမၻာၾကီးတိမ္းေစာင္းသြားရေလာက္ေအာင္ေတာ့
ဘယ္သူမွ....မေဆာ့ခဲ့ပါဘူး...။

လွမ္းခူရင္ ဆူးမယ္မွန္းသိေပမယ့္
ကိုယ့္လက္ေတြက ေသြးထြက္ရဲခ်င္ေနတယ္။
ေသခ်ာတာက....
ကိုယ့္ လက္ေဆာ့ခဲ့တာမဟုတ္
ႏွလံုးသား ေဆာ့ကစားျခင္းသာ။

အတန္းလိုက္ စိုက္ထားတဲ့
မင္းရယ္သံ အုပ္အုပ္ကေလးဟာလည္း
ေသာကေတြအရိပ္ထိုးလို႕
ရိုးတံက်ဲရဦးမွာပါ....။
ျမစ္ထဲေရမရွိမွ
ဒုကၡေတြရြက္လႊင့္ျခင္းကင္းမွာ
စမ္းေခ်ာင္းေပၚေၾကြရံုနဲ႕...
ပန္းေတြ ပင္လယ္ထိမေရာက္ဘူး...။

ကိုယ့္ရင္ထဲ...
ေသာကေငြ႕ေငြ႕ႏွင့္ စိုးရိမ္ျခင္းသတင္းစာ
မင္းနာမည္ အေၾကာင္း အထပ္ထပ္ဖတ္ရတာ
ေမာလ်တယ္...။
မင္းနဲ႕ ပတ္သက္သမွ် ရဲရဲၾကီး ခပ္ထုတ္ႏိုင္မွ
ကိုယ့္ရဲ႕ ျမစ္က ေအးခ်မ္းမယ့္အျဖစ္လား...။
ျမက္တစ္ပင္စာ...အေပၚယံလြာေလာက္နဲ႕ေတာ့
အရိပ္ၾကီးၾကီး မိုးေပးလို႕။
မိုးေတြ..ခပ္ေဆြေဆြေလးေတာင္မရြာခ် ေပးႏိုင္ဘူး။

ဘယ္ေတာ့မွ မဆံုးရံႈး ႏိုင္တဲ့အတြက္
ဘယ္အရာကိုမွ ဆုပ္ကိုင္မထားတဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္ကေတာ့
ေသျခင္းမွာအျမတ္ထြက္ျပီ.....။

Red color=ေဇာ္သစ္၊စံုေထာက္မဂၢဇင္း၊၂၀၀၆၊ ဂ်ဴလိုင္
White color=အေငြ႕၊၂၀၀၇၊ေဖေဖာ္၀ါရီ၊

ဧည္သည္ၾကီး (၂)

ေန၀င္ေနတာလား........ ေနထြက္ေနတာလား.......
ပတ္၀န္းက်င္ကအေမွာင္ေတြျပည္႕ေနတယ္။
ေဆးလိပ္တိုလို....... ....ျပာ...က်....၊...ဘ..၀..
အခိုးအေငြ႕က ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္လိမ့္မယ္...။
ကဲ....................... ငါ့....ကိုယ္...
ေမ..ေမ..နဲ႕ဘယ္ေတာ့ေပးေတြ႕မလဲ....။
ယမ္း...ေငြ႕ေတြေ၀ေ၀ ၾကားက... ဧည္သည္ၾကီး............။
အိမ္ျပန္ခ်ိန္တန္ျပီ........။
(နာမည္ေက်ာ္ ဧည္သည္ၾကီး ဆိုသည္႕ကဗ်ာကို ေရးသားသြားခဲ့ေသာ ကြယ္လြန္သူ ဆရာတင္မိုး အားဂုဏ္ျပဳ လ်က္.......)

http://blogger-templates.blogspot.com/2004/04/change-blogger-template.htmlတကယ္ဘေလာဂ္လုပ္မယ္သူေတြအတြက္အမ်ားၾကီးအကူအညီေပးႏိုင္တဲ့ဘေလာဂ္ေလးပါ

မေကၽြးႏိုင္ရင္မေမြးၾကပါနဲ႕

ကၽြန္ေတာ့္ ဒီစာစုရဲ႕ေခါင္းစဥ္ကအနည္းအက်ဥ္းရင့္သီးေကာင္းရင့္သီးေနမွန္း၊ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ သတိထားမိ ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ဒီစာကိုစမေရးခင္ကတည္းက ဒီေခါင္းစဥ္ေလးကို ႏႈတ္ကတဖြဖြနဲ႕ အလိုလိုရြတ္ျပီးသားျဖစ္ေန တာရယ္၊ဒီေခါင္းစဥ္ထက္ပိုထိေရာက္မယ့္စကားမရွိႏုိင္ေတာ့ဘူးလို႕ထင္ေနတာရယ္ေၾကာင့္ ဒီေခါင္းစဥ္ေလးကို ဒီစာစုမွာေပးမိသြားတာပါ။စာဖတ္သူအေနနဲ႕လည္း အထက္ပါေခါင္းစဥ္ေလးကို ဖတ္ျပီး ဘယ္သူေတြကိုပစ္မွတ္ ထားေရးသားထားသလဲဆိုတာေမးဖို႕ေတာင္မလိုေတာ့ဘူးလို႕ထင္ပါတယ္။ `မိဘ´ ဟုတ္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္တာ၀န္ မသိတဲ့မိဘေတြ၊မိဘလို႕အမည္ခံျပီး၊မိဘမပီသတဲ့လူေတြကိုအဓိကထားဆိုလိုတာပါ။

ရန္ကုန္ျမိဳ႕ဆင္ေျခဖံုးရပ္ကြက္ေတြမွာေနထိုင္ျပီးၾကံဳရာက်ပန္းလုပ္ကိုင္စားေသာက္က်တဲ့လူတန္းစားတစ္ရပ္ ရွိတယ္ဆိုတာရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာေနထိုင္က်တဲ့လူေတြအားလံုးသိျပီးသားျဖစ္မွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕စီးမယ့္ ဘတ္(စ္)
စကားဂိတ္ေတြမွာ၊ကၽြန္ေတာ္တို႕လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ေနက်တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာသူတို႕ေလးေတြဟာသူတို႕ရဲ႕တစ္oမ္းတစ္ခါးအတြက္လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနက်တာကိုသတိထားၾကည္႕မိရင္သိသာႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႕ေလးေတြဆိုတာအျခားကိုဆိုိလိုတာမဟုတ္ပါဘူး၊ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနက်ရတဲ့ကေလးငယ္ေတြကိုိုဆိုလိုတာပါ။တစ္ခ်ဳိ႕ကေရခဲေရေရာင္းေနၾကတယ္။တစ္ခ်ိဳ႕ကကြမ္းယာေရာင္းေနက်တယ္။တစ္ခ်ိဳ႕ ေတာင္းရမ္းစားေသာက္ေနၾကတဲ့စသည္ျဖင့္အလုပ္မ်ိဳးစံုနဲ႕သူတို႕၀မ္းေရးအတြက္သူတုိ႕ျဖည္႕ ဆည္းလုပ္ကိုင္ေနၾကတာကိုသတိ ထားမိရင္ေတြမိၾကမွာပါ။
ဒါမ်ားအထူးအဆန္းလုပ္လို႕ကြာ၊ငါ့တို႕ေန႕တိုင္းေတြ႕ေနရတာပဲ။ဘာမ်ားထူးဆန္းလို႕လဲလို႕ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမးေကာင္းေမးၾကပါလိမ့္မယ္။ဟုတ္ပါတယ္တစ္ခ်ိဳ႕ေသာလူေတြအတြက္ သိပ္မထူးဆန္းေပမယ့္။မာသာထရီဇာတို႕လိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးရဲ႕ေျခတစ္မႈန္စာေလာက္စာနာမႈ၊ဂရုဏာသက္၀င္ မႈစိတ္ရွိ္တဲ့လူတစ္ေယာက္အတြက္ဆိုရင္ေတာ့အထူးအဆန္းမဟုတ္ေတာင္မွရံဖန္ရံခါအျဖစ္အပ်က္ေလးေတြဟာႏုလံုးသားအဟာရစာစုေလးေတြဖတ္ ရသလိုခံစားထိရွႏိုင္ေစမွာအမွန္ပါပဲလို႕ကၽြန္ေတာ္ထင္မိတယ္။

အဲဒီအထဲကမွ အခ်ိဳ႕အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြကို ေျပာျပရမယ္ဆိုရင္………………………………………
ကၽြန္ေတာ္ျမိဳ႕ထဲကေနအိမ္ျပန္ဖို႕ ၁၀၅ ဒိုင္နာ(သိရီမဂၤလာေစ်းကား)ေပၚပန္းဆိုးတန္းမွတ္တိုင္ကေနတက္လိုက္ တဲ့အခ်ိန္မွာညဥ္႕နက္၁၂း၀၀နာရီေက်ာ္ေနျပီျဖစ္သည္႕အေလၽွာက္ကားေပၚမွာလူကေတာ့သိပ္မရွိေတာ့ပါဘူး။ဒါ
ေပမဲ့ကားေပၚတက္တက္ျခင္းစပယ္ရာရဲ႕အေျပာေၾကာင့္ကားေပၚကလူတစ္သိုက္ကို သတိထားျပီးေတာ့ၾကည္႕မိ
လိုက္ပါတယ္။သူတို႕ကအသက္(၄၀)ေက်ာ္အမ်ိဳးသမီးၾကီးကႏွစ္ေယာက္၊အသက္(၂၅)ႏွစ္၀န္းက်င္ရင္၀ယ္ ပိုက္သားသည္မိခင္တစ္ေယာက္၊အသက္၄၊၅ႏွစ္အရြယ္ကေလးကေလးေယာက္၊အသက္၈၊၉ႏွစ္အရြယ္ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္တို႕ရယ္ပါ။သူတို႕တစ္ေတြ႕ကၽြန္ေတာ္စီးေနတဲ့ကားေပၚမွာထိုင္ေနပံုက လည္းခပ္ဆန္းဆန္းရယ္၊ အမ်ိဳးသမီးၾကီးႏွစ္ေယာက္က ယာဥ္ေမာင္းေနာက္ေက်ာမွာထိုင္ေနျပီး၊ေနာက္ထပ္ ၂၅ႏွစ္အရြယ္ရင္ခြင္ပိုက္ကေလးမိခင္ကအျခားတစ္ဖက္ကယာဥ္ေမာင္းေနာက္ေက်ာခံုမွာထိုင္ေနပါတယ္။ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးရဲ႕ေဘးမွာသူရဲ႕သားလတ္ျဖစ္ဟန္တူတဲ့(၄)ႏွစ္အရြယ္ကေလးတစ္ေယာက္ထိုင္ေနျပီး၊ အဲဒီကေလးရဲ႕ေဘးမွာေတာ့၊အသက္၈ႏွစ္၊၉ႏွစ္အရြယ္ကေလးမေလးကေရခဲေရေရာင္းတဲ့ ပံုးခံြကိုကိုင္ျပီးထိုင္ေနၾကပါတယ္။ေနာက္ကေလးေလး၃ေယာက္ကေတာ့ယဥ္ေမာင္းေနာက္ေက်ာက စီအင္ဂ်ီဓာတ္ေငြ႕အုိးေတြရဲ႕ေအာက္ေျခ၊ေျခနင္းဖက္မွာစီစီရီရီထိုင္ေနက်တာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ေဘးတန္းခံုလြတ္ေတြကလည္းအမ်ားၾကီးပဲက်န္ပါေသးတယ္ ထိုင္မယ္ဆိုရင္လည္းဟိုကေလး
သံုးေယာက္ထိုင္လို႕ရပါေသးတယ္။ဒါေပမဲ့ကားခပိုေပးရမွာေၾကာင့္ ဒီလိုထိုင္ေနတာကိုလည္းကၽြန္ေတာ္ရိပ္စားမိ ပါတယ္။ဒါမ်ိဳးကလည္းျမင္ေနရဖန္မ်ားလာေတာ့ သိပ္မထူဆန္းေတာ့ပါဘူး။ဒါေပမဲ့ ကေလးအားလံုးဟာတစ္ေန႕
လံုးအလုပ္ေတြလုပ္ထားပံုရတယ္ဆိုတာေျခနင္းဖက္မွာစီစီရီရီနဲ႕ေခါင္းခ်င္းဆိုင္အိပ္ငိုက္ျပီးသက္ေသျပေနက်တာ
ကိုေတာ့ဂရုဏာသက္စြာျမင္ေတြ႕လိုက္ရတာပဲ။ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပခ်င္တဲ့အျဖစ္ကလည္းအဲဒီလိုအိပ္ငိုက္ေနတာက
စတာပါပဲ၊ေစာေစာကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့တဲ့ ေရခဲေရပံုးကိုမႏုိင္တႏိုင္ကိုင္ထားတဲ့ေကာင္မေလးက အိပ္ငိုက္ရင္းငိုက္
ရင္းနဲ႕သူရဲ႕ေဘးကသူလိုပဲ အိပ္ငိုက္ေနတဲ့(၄)ႏွစ္သားေကာင္ေလး(သူရဲ႕ေမာင္ေလးျဖစ္ပံုရပါတယ္)ရဲ႕ေခါင္းကို
သြားေဆာင့္မိပါတယ္။အဲဒီမွာေဘးနားကေကာင္ကေလးကလည္းကၽြတ္ကၽြတ္ညံေအာင္ေအာ္ငိုျပလိုက္ပါတယ္။
သေဘာကေတာ့သူ႕အစ္မကသူကိုအသားလြတ္လာျပီးေတာ့လုပ္တယ္ဆိုတဲ့ပံုစံမ်ိဳးနဲ႕နဲ႕ေပါ့ဗ်ာ။အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ
ေကာင္မေလးေဘးက ရင္ခြင္ပိုက္သားသည္မိခင္ကလည္း ကေလးငိုသံေၾကာင့္လန္႕ႏိုးသြားကာ မ်က္ေထာင့္နီ
နီနဲ႕ေကာင္မေလးကိုတစ္ခ်က္စိုက္ၾကည္႕လိုက္ျပီး။ဘာအစစ္အေဆးအေမးအျမန္းမရွိပဲ ေကာင္မေလးကိုဗ်ာသူ႕
ရဲ႕လူၾကီးအားနဲ႕ နဘန္တစ္ခ်က္ျဖတ္ရိုက္လိုက္တာမ်ား ကားေပၚကလူေတြအကုန္ၾကားရတယ္။ပထမေတာ့ အရိုက္ခံရတဲ့ကေလးမေလးလည္းေၾကာင္သြားပံုရပါတယ္။ေနာက္မွ သူကသူ႕အေမကိုသူဘာမွမလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း
ရွင္းျပဖို႕`သမီး..လည္းဘာမွမလုပ္ရ´ပဲရွိေသးတယ္။ေနာက္ထပ္ လက္သီးဆုပ္နဲ႕ေခါင္းကိုတစ္ခ်က္၊နဘန္ႏွစ္
ခ်က္ေလာက္ဆင့္္ျပီးက်င္းလိုက္­­­­ပါေရာဗ်ာ။ျပီးေတာ့သူ႕အေမကရိုက္ယံုတင္အားမရေသးဘူး ဆဲလိုက္ဆိုလိုက္၊
ျခိမ္းေျခာက္လိုက္တာကလည္းပါေသးတယ္။အဲဒီေကာင္မေလးရဲ႕မိခင္န႕ဲအတူတူပါလာတဲ့ အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ဦး
ထဲကတစ္ဦးကေတာ့ေကာင္မေလးဘက္က၀င္ေျပာရွာပါတယ္။ `ေအးခင္ရယ္ကေလးကိုအဲဒီေလာက္မရိုက္ပါ
နဲ႕ဟယ္..သူ႕ခမ်ာ တစ္ေန႕လံုးတစ္ညလံုးအလုပ္ထားရတာပင္ပန္းေနရတဲ့အထဲ၊ ကေလးချမာသနားပါတယ္´
တဲ့။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ျမင္ကြင္းကိုေဘးနားၾကည္႕ေနျပီးကေလးမေလးကိုအလိုလိုသနားမိတဲ့ကၽြန္ေတာ္။ဟိုအမိ်ဳး
သမီးၾကီးေျပာလိုက္တဲ့စကားေၾကာင့္ကေလးမေလးကို ပိုလို႕ေတာင္သနားမိသြားပါေသးတယ္။ဒါေပမဲ့ မေအ
လုပ္တဲ့လူကေတာ့ တျပားသားမွမေရွာ့တဲ့အျပင္`ဒီေကာင္မကိုက ဒီကေန႕ျဂိဳဟ္ၾကြေနတာ။အခ်ိဳးကိုမေျပဘူး။
ကေလးကိုသူ သြားသြားစ.ေနတာကၽြန္မသိတယ္´တဲ့ အမွန္ကေတာ့ အဲဒီကေလးအေမဘာမွမသိပါဘူး။သူ႕ရဲ႕
အထင္နဲ႕သူဖာသာသူ ရမ္းတုတ္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။အဲဒီအခ်ိန္မွာကေလးမေလးက ၀မ္းနည္းတာေရာ၊နာၾကင္တာ
ေရာေပါင္းျပီးရိႈက္တငင္ငင္နဲ႕တရံႈ႕ရံႈ႕ငိုေနပါေရာ။ဒီလိုငိုေနလို႕သူ႕အေမကသနားျပီးေတာ့ေခ်ာ႕မယ္မ်ားထင္
ေနရင္မွားလိ္မ့္မယ္မေခ်ာ့မယ့္အျပင္ အဲဒီမိခင္က`ဟဲေကာင္မ တိတ္စမ္း ၾကတ္သေရကိုမရွိဘူး။ဟဲ့ ငါတိတ္
လို႕ေျပာေနတာမၾကားဘူးလား´ဆိုျပီးေနာက္တစ္ခ်က္ထပ္ျခလိုက္တဲ့အျပင္`နင့္ပါးစပ္ကိုပိတ္ေတာ့ငါပဲဆဲြ ရိုက္မိေတာ့မယ္´ဆိုတာကလည္းပါေသးတယ္။ေနာက္ ကိ်န္းလိုက္၀ါးလိုက္တာကလည္း`ကားေပၚကဆင္းရင္ နင္ေတာ့ေသဖို႕သာျပင္ထားတို႕၊ဘာတို႕ကလည္းပါေသးတယ္ဗ်။ေဘးကၾကည္႕ေနတဲ့ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကေလမေလးရဲ႕အျဖစ္အပ်က္အကုန္လံုးသိေနေတာ့ ကေလးမကိုသနားလုိက္တာဗ်ာ။ ေနာက္ကၽြန္ေတာ့္
အေနနဲ႕လည္းဘာမွ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ျပီးကူညီလို႕မွမရတဲ့ကိစၥလည္းျဖစ္ေနေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ကေတာ့အဲဒီ
အမိထံမွမ်က္လံုးလဲြထားျပီေနလိုက္တာအေကာင္းဆံုးမို႕မ်က္လံုးလဲြျပီေတာ့သာေနလိုက္မိတယ္။ဒါေပမဲ့အ
ေတြးေတြထဲမွာေတာ့ျဖင့္ တစ္ေနကုန္တစ္ေနခမ္း မိသားစုစားဖို႕အတြက္ပိုက္ဆံရွာေပးေနတဲ့သားသမီးကိုမွမိ
ဘေမတၱာေခါင္းပါးစြာျပဳမႈေနတဲ့မိခင္ကိုလည္းေဒါသေတြ ၾကိတ္ၾကိတ္ျပီးေဒါသျဖစ္ေနမိတာကေတာ့ကၽြန္ေတာ့္
စိတ္ထဲမွာေလ်ာ႕မသြားခဲ့ပါဘူး။ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ကေလးမေလးရဲ႕မိခင္ကိုေမးခ်င္မိတာကဒါမိခင္ေမတၱာလားလို႕။ဒီေလာက္အ ထိကိုယ္ထိလက္ေရာက္ဆံုးမရမယ့္အျပစ္မ်ိဳးက်ဴးလြန္ခဲ့တာမ်ိဳးလည္းမဟုတ္ပဲနဲ႕ဗ်ာ။ဒီပံုအတိုင္းသာဆက္
သြားေနရင္ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္မလိုလားအပ္တဲ့စိတ္ခံစားမႈေတြျဖစ္လာျပီးကေလးရဲ႕ဘ၀ေရွ႕ေရး
ပ်က္စီးသြားေစမွာဆိုတာကိုလည္းစိတ္မခ်မ္းမသာတြက္ဆမိလိုက္ပါေသးတယ္။ေနာက္ကားရဲ႕ေျခနင္းဖက္မွာ
ငုတ္တုတ္ထိုင္ရင္းအိပ္ေပ်ာ္ေနက်တဲ့ ကေလးေတြလည္း၊ဒီေကာင္မေလးလိုပဲအရြယ္မတို္င္ခင္ အိမ္အတြက္အ
လုပ္ေတြလုပ္ေပးၾကရဦးမယ့္ပံုေလးေတြပါပဲ။
ကိုယ့္ကမေကၽြးႏိုင္ပဲဘာေၾကာင့္ကေလးေတြကိုအဲဒီေလာက္ေမြးထားရတာလဲ။သားဆက္ျခားအသိပညာပဲမရွိလို႕လား။ လူတန္းေစ့မေျပာနဲ႕ေသစာရွင္စာဖတ္တတ္ေအာင္ပင္ကိုယ့္ကေလးေတြကိုမသင္ေပးႏိုင္ယံုမကေျမၾကီးေပၚလမ္းေလၽာက္တတ္ တာနဲ႕ကေလးေတြရဲ႕ပုခံုးထက္မွာအလုပ္ေတြခ်ည္းဖိခိုင္း ေနရတာလဲ။တစ္ခ်ိဳ႕ေတြကရွိေသးတယ္ေတာင္းစားဖို႕ အတြက္၊ခိုင္းစားဖို႕အတြက္ကေလးေတြကိုေမြးခ်င္တိုင္းေမြးေနၾကတာေတြကိုလည္းမျမင္ခ်င္မၾကားခ်င္မွအဆံုးပါပဲ။အစကတည္းက ဒီလိုေမြးရင္ဒီလိုဘ၀မ်ိဳးေရာက္မယ္ဆိုတာၾကိဳသိသင့္သေလာက္သိေနရက္သားနဲ႕ဗ်ာ။မိဘဆိုတဲ့ ေမတၱာတရားေလးကိုလက္ကိုင္ျပဳျပီးကိုယ့္ရဲ႕အဆင္မေျပတဲ့ေလာကထဲကိုဘာေၾကာင့္ဆဲြမေခၚႏိုင္ရတာလဲစသျဖင့္ေမးခြန္းေတြေမးခြန္းေတြနဲ႕
ရႈပ္ယွက္ခပ္လို႕ေနရင္းတာ၀န္ယူမႈဆိုတာလူ႕တန္ဖိုးျဖစ္ျပီး၊တာ၀န္ယူမႈမရွိတဲ့လူဆိုတာတန္ဖိုးမရွိတဲ့လူဆိုတဲ့ ဆရာေအာင္သင္းရဲ႕စကားေလးကိုေတြးမိေနပါေတာ့တယ္။

အေငြ႕

ဒါကေတာ့ နာမည္ေက်ာ္ ဧည္႕သည္ၾကီးကဗ်ာကိုအသက္သြင္းခဲ့သူ ကဗ်ာဆရာၾကီးဦးတင္မိုးပါ

ဦးႏုကို မျမင္ဖူးသူမ်ားအတြက္

U Nu

Otherwise known as Thakin Nu; 25 May 1907 - 14 February 1995) was a Burmese nationalist and political figure. He was the first Prime Minister of Burma serving in that post under the provisions of the 1947 Burmese Constitution from 4 January 1948 to 12 June 1956, again from 28 February 1957 to 28 October 1958, and finally between 4 April 1960 to 2 March 1962.

တိုင္းျပည္ရဲဲအမ်ိဳးသားေခါင္ေဆာင္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း