ရင္ဘတ္ထဲက အေငြ႕မ်ား

ကၽြန္ေတာ့္ ဒီစာစုရဲ႕ေခါင္းစဥ္ကအနည္းအက်ဥ္းရင့္သီးေကာင္းရင့္သီးေနမွန္း၊ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ သတိထားမိ ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ဒီစာကိုစမေရးခင္ကတည္းက ဒီေခါင္းစဥ္ေလးကို ႏႈတ္ကတဖြဖြနဲ႕ အလိုလိုရြတ္ျပီးသားျဖစ္ေန တာရယ္၊ဒီေခါင္းစဥ္ထက္ပိုထိေရာက္မယ့္စကားမရွိႏုိင္ေတာ့ဘူးလို႕ထင္ေနတာရယ္ေၾကာင့္ ဒီေခါင္းစဥ္ေလးကို ဒီစာစုမွာေပးမိသြားတာပါ။စာဖတ္သူအေနနဲ႕လည္း အထက္ပါေခါင္းစဥ္ေလးကို ဖတ္ျပီး ဘယ္သူေတြကိုပစ္မွတ္ ထားေရးသားထားသလဲဆိုတာေမးဖို႕ေတာင္မလိုေတာ့ဘူးလို႕ထင္ပါတယ္။ `မိဘ´ ဟုတ္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္တာ၀န္ မသိတဲ့မိဘေတြ၊မိဘလို႕အမည္ခံျပီး၊မိဘမပီသတဲ့လူေတြကိုအဓိကထားဆိုလိုတာပါ။

ရန္ကုန္ျမိဳ႕ဆင္ေျခဖံုးရပ္ကြက္ေတြမွာေနထိုင္ျပီးၾကံဳရာက်ပန္းလုပ္ကိုင္စားေသာက္က်တဲ့လူတန္းစားတစ္ရပ္ ရွိတယ္ဆိုတာရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာေနထိုင္က်တဲ့လူေတြအားလံုးသိျပီးသားျဖစ္မွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕စီးမယ့္ ဘတ္(စ္)
စကားဂိတ္ေတြမွာ၊ကၽြန္ေတာ္တို႕လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ေနက်တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာသူတို႕ေလးေတြဟာသူတို႕ရဲ႕တစ္oမ္းတစ္ခါးအတြက္လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနက်တာကိုသတိထားၾကည္႕မိရင္သိသာႏိုင္ပါတယ္။ သူတို႕ေလးေတြဆိုတာအျခားကိုဆိုိလိုတာမဟုတ္ပါဘူး၊ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနက်ရတဲ့ကေလးငယ္ေတြကိုိုဆိုလိုတာပါ။တစ္ခ်ဳိ႕ကေရခဲေရေရာင္းေနၾကတယ္။တစ္ခ်ိဳ႕ကကြမ္းယာေရာင္းေနက်တယ္။တစ္ခ်ိဳ႕ ေတာင္းရမ္းစားေသာက္ေနၾကတဲ့စသည္ျဖင့္အလုပ္မ်ိဳးစံုနဲ႕သူတို႕၀မ္းေရးအတြက္သူတုိ႕ျဖည္႕ ဆည္းလုပ္ကိုင္ေနၾကတာကိုသတိ ထားမိရင္ေတြမိၾကမွာပါ။
ဒါမ်ားအထူးအဆန္းလုပ္လို႕ကြာ၊ငါ့တို႕ေန႕တိုင္းေတြ႕ေနရတာပဲ။ဘာမ်ားထူးဆန္းလို႕လဲလို႕ကၽြန္ေတာ့္ကိုေမးေကာင္းေမးၾကပါလိမ့္မယ္။ဟုတ္ပါတယ္တစ္ခ်ိဳ႕ေသာလူေတြအတြက္ သိပ္မထူးဆန္းေပမယ့္။မာသာထရီဇာတို႕လိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးရဲ႕ေျခတစ္မႈန္စာေလာက္စာနာမႈ၊ဂရုဏာသက္၀င္ မႈစိတ္ရွိ္တဲ့လူတစ္ေယာက္အတြက္ဆိုရင္ေတာ့အထူးအဆန္းမဟုတ္ေတာင္မွရံဖန္ရံခါအျဖစ္အပ်က္ေလးေတြဟာႏုလံုးသားအဟာရစာစုေလးေတြဖတ္ ရသလိုခံစားထိရွႏိုင္ေစမွာအမွန္ပါပဲလို႕ကၽြန္ေတာ္ထင္မိတယ္။

အဲဒီအထဲကမွ အခ်ိဳ႕အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြကို ေျပာျပရမယ္ဆိုရင္………………………………………
ကၽြန္ေတာ္ျမိဳ႕ထဲကေနအိမ္ျပန္ဖို႕ ၁၀၅ ဒိုင္နာ(သိရီမဂၤလာေစ်းကား)ေပၚပန္းဆိုးတန္းမွတ္တိုင္ကေနတက္လိုက္ တဲ့အခ်ိန္မွာညဥ္႕နက္၁၂း၀၀နာရီေက်ာ္ေနျပီျဖစ္သည္႕အေလၽွာက္ကားေပၚမွာလူကေတာ့သိပ္မရွိေတာ့ပါဘူး။ဒါ
ေပမဲ့ကားေပၚတက္တက္ျခင္းစပယ္ရာရဲ႕အေျပာေၾကာင့္ကားေပၚကလူတစ္သိုက္ကို သတိထားျပီးေတာ့ၾကည္႕မိ
လိုက္ပါတယ္။သူတို႕ကအသက္(၄၀)ေက်ာ္အမ်ိဳးသမီးၾကီးကႏွစ္ေယာက္၊အသက္(၂၅)ႏွစ္၀န္းက်င္ရင္၀ယ္ ပိုက္သားသည္မိခင္တစ္ေယာက္၊အသက္၄၊၅ႏွစ္အရြယ္ကေလးကေလးေယာက္၊အသက္၈၊၉ႏွစ္အရြယ္ ကေလးမေလးတစ္ေယာက္တို႕ရယ္ပါ။သူတို႕တစ္ေတြ႕ကၽြန္ေတာ္စီးေနတဲ့ကားေပၚမွာထိုင္ေနပံုက လည္းခပ္ဆန္းဆန္းရယ္၊ အမ်ိဳးသမီးၾကီးႏွစ္ေယာက္က ယာဥ္ေမာင္းေနာက္ေက်ာမွာထိုင္ေနျပီး၊ေနာက္ထပ္ ၂၅ႏွစ္အရြယ္ရင္ခြင္ပိုက္ကေလးမိခင္ကအျခားတစ္ဖက္ကယာဥ္ေမာင္းေနာက္ေက်ာခံုမွာထိုင္ေနပါတယ္။ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးရဲ႕ေဘးမွာသူရဲ႕သားလတ္ျဖစ္ဟန္တူတဲ့(၄)ႏွစ္အရြယ္ကေလးတစ္ေယာက္ထိုင္ေနျပီး၊ အဲဒီကေလးရဲ႕ေဘးမွာေတာ့၊အသက္၈ႏွစ္၊၉ႏွစ္အရြယ္ကေလးမေလးကေရခဲေရေရာင္းတဲ့ ပံုးခံြကိုကိုင္ျပီးထိုင္ေနၾကပါတယ္။ေနာက္ကေလးေလး၃ေယာက္ကေတာ့ယဥ္ေမာင္းေနာက္ေက်ာက စီအင္ဂ်ီဓာတ္ေငြ႕အုိးေတြရဲ႕ေအာက္ေျခ၊ေျခနင္းဖက္မွာစီစီရီရီထိုင္ေနက်တာကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ေဘးတန္းခံုလြတ္ေတြကလည္းအမ်ားၾကီးပဲက်န္ပါေသးတယ္ ထိုင္မယ္ဆိုရင္လည္းဟိုကေလး
သံုးေယာက္ထိုင္လို႕ရပါေသးတယ္။ဒါေပမဲ့ကားခပိုေပးရမွာေၾကာင့္ ဒီလိုထိုင္ေနတာကိုလည္းကၽြန္ေတာ္ရိပ္စားမိ ပါတယ္။ဒါမ်ိဳးကလည္းျမင္ေနရဖန္မ်ားလာေတာ့ သိပ္မထူဆန္းေတာ့ပါဘူး။ဒါေပမဲ့ ကေလးအားလံုးဟာတစ္ေန႕
လံုးအလုပ္ေတြလုပ္ထားပံုရတယ္ဆိုတာေျခနင္းဖက္မွာစီစီရီရီနဲ႕ေခါင္းခ်င္းဆိုင္အိပ္ငိုက္ျပီးသက္ေသျပေနက်တာ
ကိုေတာ့ဂရုဏာသက္စြာျမင္ေတြ႕လိုက္ရတာပဲ။ကၽြန္ေတာ္ေျပာျပခ်င္တဲ့အျဖစ္ကလည္းအဲဒီလိုအိပ္ငိုက္ေနတာက
စတာပါပဲ၊ေစာေစာကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ့တဲ့ ေရခဲေရပံုးကိုမႏုိင္တႏိုင္ကိုင္ထားတဲ့ေကာင္မေလးက အိပ္ငိုက္ရင္းငိုက္
ရင္းနဲ႕သူရဲ႕ေဘးကသူလိုပဲ အိပ္ငိုက္ေနတဲ့(၄)ႏွစ္သားေကာင္ေလး(သူရဲ႕ေမာင္ေလးျဖစ္ပံုရပါတယ္)ရဲ႕ေခါင္းကို
သြားေဆာင့္မိပါတယ္။အဲဒီမွာေဘးနားကေကာင္ကေလးကလည္းကၽြတ္ကၽြတ္ညံေအာင္ေအာ္ငိုျပလိုက္ပါတယ္။
သေဘာကေတာ့သူ႕အစ္မကသူကိုအသားလြတ္လာျပီးေတာ့လုပ္တယ္ဆိုတဲ့ပံုစံမ်ိဳးနဲ႕နဲ႕ေပါ့ဗ်ာ။အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ
ေကာင္မေလးေဘးက ရင္ခြင္ပိုက္သားသည္မိခင္ကလည္း ကေလးငိုသံေၾကာင့္လန္႕ႏိုးသြားကာ မ်က္ေထာင့္နီ
နီနဲ႕ေကာင္မေလးကိုတစ္ခ်က္စိုက္ၾကည္႕လိုက္ျပီး။ဘာအစစ္အေဆးအေမးအျမန္းမရွိပဲ ေကာင္မေလးကိုဗ်ာသူ႕
ရဲ႕လူၾကီးအားနဲ႕ နဘန္တစ္ခ်က္ျဖတ္ရိုက္လိုက္တာမ်ား ကားေပၚကလူေတြအကုန္ၾကားရတယ္။ပထမေတာ့ အရိုက္ခံရတဲ့ကေလးမေလးလည္းေၾကာင္သြားပံုရပါတယ္။ေနာက္မွ သူကသူ႕အေမကိုသူဘာမွမလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း
ရွင္းျပဖို႕`သမီး..လည္းဘာမွမလုပ္ရ´ပဲရွိေသးတယ္။ေနာက္ထပ္ လက္သီးဆုပ္နဲ႕ေခါင္းကိုတစ္ခ်က္၊နဘန္ႏွစ္
ခ်က္ေလာက္ဆင့္္ျပီးက်င္းလိုက္­­­­ပါေရာဗ်ာ။ျပီးေတာ့သူ႕အေမကရိုက္ယံုတင္အားမရေသးဘူး ဆဲလိုက္ဆိုလိုက္၊
ျခိမ္းေျခာက္လိုက္တာကလည္းပါေသးတယ္။အဲဒီေကာင္မေလးရဲ႕မိခင္န႕ဲအတူတူပါလာတဲ့ အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ဦး
ထဲကတစ္ဦးကေတာ့ေကာင္မေလးဘက္က၀င္ေျပာရွာပါတယ္။ `ေအးခင္ရယ္ကေလးကိုအဲဒီေလာက္မရိုက္ပါ
နဲ႕ဟယ္..သူ႕ခမ်ာ တစ္ေန႕လံုးတစ္ညလံုးအလုပ္ထားရတာပင္ပန္းေနရတဲ့အထဲ၊ ကေလးချမာသနားပါတယ္´
တဲ့။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ျမင္ကြင္းကိုေဘးနားၾကည္႕ေနျပီးကေလးမေလးကိုအလိုလိုသနားမိတဲ့ကၽြန္ေတာ္။ဟိုအမိ်ဳး
သမီးၾကီးေျပာလိုက္တဲ့စကားေၾကာင့္ကေလးမေလးကို ပိုလို႕ေတာင္သနားမိသြားပါေသးတယ္။ဒါေပမဲ့ မေအ
လုပ္တဲ့လူကေတာ့ တျပားသားမွမေရွာ့တဲ့အျပင္`ဒီေကာင္မကိုက ဒီကေန႕ျဂိဳဟ္ၾကြေနတာ။အခ်ိဳးကိုမေျပဘူး။
ကေလးကိုသူ သြားသြားစ.ေနတာကၽြန္မသိတယ္´တဲ့ အမွန္ကေတာ့ အဲဒီကေလးအေမဘာမွမသိပါဘူး။သူ႕ရဲ႕
အထင္နဲ႕သူဖာသာသူ ရမ္းတုတ္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။အဲဒီအခ်ိန္မွာကေလးမေလးက ၀မ္းနည္းတာေရာ၊နာၾကင္တာ
ေရာေပါင္းျပီးရိႈက္တငင္ငင္နဲ႕တရံႈ႕ရံႈ႕ငိုေနပါေရာ။ဒီလိုငိုေနလို႕သူ႕အေမကသနားျပီးေတာ့ေခ်ာ႕မယ္မ်ားထင္
ေနရင္မွားလိ္မ့္မယ္မေခ်ာ့မယ့္အျပင္ အဲဒီမိခင္က`ဟဲေကာင္မ တိတ္စမ္း ၾကတ္သေရကိုမရွိဘူး။ဟဲ့ ငါတိတ္
လို႕ေျပာေနတာမၾကားဘူးလား´ဆိုျပီးေနာက္တစ္ခ်က္ထပ္ျခလိုက္တဲ့အျပင္`နင့္ပါးစပ္ကိုပိတ္ေတာ့ငါပဲဆဲြ ရိုက္မိေတာ့မယ္´ဆိုတာကလည္းပါေသးတယ္။ေနာက္ ကိ်န္းလိုက္၀ါးလိုက္တာကလည္း`ကားေပၚကဆင္းရင္ နင္ေတာ့ေသဖို႕သာျပင္ထားတို႕၊ဘာတို႕ကလည္းပါေသးတယ္ဗ်။ေဘးကၾကည္႕ေနတဲ့ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကေလမေလးရဲ႕အျဖစ္အပ်က္အကုန္လံုးသိေနေတာ့ ကေလးမကိုသနားလုိက္တာဗ်ာ။ ေနာက္ကၽြန္ေတာ့္
အေနနဲ႕လည္းဘာမွ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ျပီးကူညီလို႕မွမရတဲ့ကိစၥလည္းျဖစ္ေနေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ကေတာ့အဲဒီ
အမိထံမွမ်က္လံုးလဲြထားျပီေနလိုက္တာအေကာင္းဆံုးမို႕မ်က္လံုးလဲြျပီေတာ့သာေနလိုက္မိတယ္။ဒါေပမဲ့အ
ေတြးေတြထဲမွာေတာ့ျဖင့္ တစ္ေနကုန္တစ္ေနခမ္း မိသားစုစားဖို႕အတြက္ပိုက္ဆံရွာေပးေနတဲ့သားသမီးကိုမွမိ
ဘေမတၱာေခါင္းပါးစြာျပဳမႈေနတဲ့မိခင္ကိုလည္းေဒါသေတြ ၾကိတ္ၾကိတ္ျပီးေဒါသျဖစ္ေနမိတာကေတာ့ကၽြန္ေတာ့္
စိတ္ထဲမွာေလ်ာ႕မသြားခဲ့ပါဘူး။ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္ကေလးမေလးရဲ႕မိခင္ကိုေမးခ်င္မိတာကဒါမိခင္ေမတၱာလားလို႕။ဒီေလာက္အ ထိကိုယ္ထိလက္ေရာက္ဆံုးမရမယ့္အျပစ္မ်ိဳးက်ဴးလြန္ခဲ့တာမ်ိဳးလည္းမဟုတ္ပဲနဲ႕ဗ်ာ။ဒီပံုအတိုင္းသာဆက္
သြားေနရင္ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္မလိုလားအပ္တဲ့စိတ္ခံစားမႈေတြျဖစ္လာျပီးကေလးရဲ႕ဘ၀ေရွ႕ေရး
ပ်က္စီးသြားေစမွာဆိုတာကိုလည္းစိတ္မခ်မ္းမသာတြက္ဆမိလိုက္ပါေသးတယ္။ေနာက္ကားရဲ႕ေျခနင္းဖက္မွာ
ငုတ္တုတ္ထိုင္ရင္းအိပ္ေပ်ာ္ေနက်တဲ့ ကေလးေတြလည္း၊ဒီေကာင္မေလးလိုပဲအရြယ္မတို္င္ခင္ အိမ္အတြက္အ
လုပ္ေတြလုပ္ေပးၾကရဦးမယ့္ပံုေလးေတြပါပဲ။
ကိုယ့္ကမေကၽြးႏိုင္ပဲဘာေၾကာင့္ကေလးေတြကိုအဲဒီေလာက္ေမြးထားရတာလဲ။သားဆက္ျခားအသိပညာပဲမရွိလို႕လား။ လူတန္းေစ့မေျပာနဲ႕ေသစာရွင္စာဖတ္တတ္ေအာင္ပင္ကိုယ့္ကေလးေတြကိုမသင္ေပးႏိုင္ယံုမကေျမၾကီးေပၚလမ္းေလၽာက္တတ္ တာနဲ႕ကေလးေတြရဲ႕ပုခံုးထက္မွာအလုပ္ေတြခ်ည္းဖိခိုင္း ေနရတာလဲ။တစ္ခ်ိဳ႕ေတြကရွိေသးတယ္ေတာင္းစားဖို႕ အတြက္၊ခိုင္းစားဖို႕အတြက္ကေလးေတြကိုေမြးခ်င္တိုင္းေမြးေနၾကတာေတြကိုလည္းမျမင္ခ်င္မၾကားခ်င္မွအဆံုးပါပဲ။အစကတည္းက ဒီလိုေမြးရင္ဒီလိုဘ၀မ်ိဳးေရာက္မယ္ဆိုတာၾကိဳသိသင့္သေလာက္သိေနရက္သားနဲ႕ဗ်ာ။မိဘဆိုတဲ့ ေမတၱာတရားေလးကိုလက္ကိုင္ျပဳျပီးကိုယ့္ရဲ႕အဆင္မေျပတဲ့ေလာကထဲကိုဘာေၾကာင့္ဆဲြမေခၚႏိုင္ရတာလဲစသျဖင့္ေမးခြန္းေတြေမးခြန္းေတြနဲ႕
ရႈပ္ယွက္ခပ္လို႕ေနရင္းတာ၀န္ယူမႈဆိုတာလူ႕တန္ဖိုးျဖစ္ျပီး၊တာ၀န္ယူမႈမရွိတဲ့လူဆိုတာတန္ဖိုးမရွိတဲ့လူဆိုတဲ့ ဆရာေအာင္သင္းရဲ႕စကားေလးကိုေတြးမိေနပါေတာ့တယ္။